zaterdag 16 juni 2012

Een normale werkweek

Hoe ziet zo’n werkweek in Liberia er nu uit? De maandagochtend begint altijd met een vergadering van het Program Team. Dat bestaat uit 8 mensen, 7 Liberianen en mijn persoon. De voortgang van de 25 activiteiten, waar het ‘Legislative Strengthening’ programma uit bestaat, wordt langsgelopen. Wat is er verleden week voor interessants gebeurd? Wat staat er de komende week op stapel? Heeft de (tijdelijk) voorzitter van de senaat er nu mee ingestemd dat we een workshop gaan organiseren voor de senatoren over de begroting die zeer onlangs door de regering is uitgebracht? (Het begrotingsjaar loop hier van juli tot en met juni.) Is het invliegen van de internationale expert uit Nairobi nu geregeld? Is de notitie over het inrichten van een centrale ICT-unit in het parlementsgebouw akkoord?  In een uur passeert alles de revue. Op naar Capitol Hill, voor een gesprek met de ‘deputy speaker’ (vicevoorzitter) van het Huis van Afgevaardigden over het bezoek dat een delegatie van het Amerikaanse congres aan Liberia zal afleggen. De delegatie heeft enkele ontmoetingen met het Liberiaanse parlement, dat wij op verzoek van de Amerikaanse ambassade organiseren. Daarna op bezoek bij de ‘pro tempore’ van de Senaat. Net als in de VS is de vice-president voorzitter van de senaat, maar in de praktijk van alle dag wordt deze functie vervuld door een daartoe gekozen senator, de tijdelijke voorzitter. Met hem worden wat lopende zaken besproken, zoals de hierboven genoemde workshop over de begroting.  Daarna terug naar het NDI-kantoor voor een Management Team vergadering. Belangrijkste onderwerp: de jaarlijkse functioneringsgesprekken van de staf, die in juli worden gehouden. 

Capitol Hill, waar Huis en Senaat zijn gehuisvest
Op dinsdag is er een gesprek met de mediaclub die het hoogst heeft gescoord met hun inschrijving op een NDI-subsidie voor het maken van een wekelijks radioprogramma van een uur met actualiteiten uit het parlement. We ploegen het voorstel door en vragen hen op een aantal punten wijzigingen en verduidelijkingen aan te brengen. Volgende week bespreken we de nieuwe versie. Daarna naar het stadhuis van Monrovia voor een gesprek met een ambtelijke volkshuisvestingsexpert. Een van de activiteiten die op stapel staat is een ‘study investigation mission' van een groepje parlementariërs om de (sociale) huisvesting in ogenschouw te nemen en met voorstellen te komen voor verbetering. Dat is hard nodig, want de situatie hier is bedroevend slecht. Het overgrote deel van de bevolking woont in krotten, zonder water, riool of elektriciteit. Met de ambtenaar bespreek ik het nut van een dergelijke aanpak. Hij is daar enthousiast over. Er moet iets gebeuren om de overheid en de politiek ervan te doordringen dat er een concrete aanpak nodig is: een meerjarenplan, harde streefcijfers voor nieuwbouw, woonconcepten die aansluiten bij de behoeften en tegelijkertijd vernieuwend zijn, met name op het gebied van zonne-energie, want dat is hier een onontgonnen terrein.

Maak je borst maar nat!

Op woensdag opnieuw een vergadering met de deputy speaker. Nu over het verzoek van het leadership of the House om een tweedaagse  Budget Summit te organiseren voor de 73 leden van het Huis. Meer dan de helft van de parlementariërs  is nieuw, dus het kan geen kwaad om hen in te wijden in de vele geheimen van de staatsbegroting. We bespreken een concept-programma dat we hebben voorbereid, waarin niet alleen technische voorlichting zit, maar ook de politieke dimensie. Hoe analyseer je als politicus zo’n begroting? Komen jouw politieke wensen er goed in tot uitdrukking? En zo niet, hoe pak je het dan aan om daar met wijzigingsvoorstellen verandering in aan te brengen? De deputy is akkoord, ook met ons voorstel om een ervaren politicus uit het buitenland uit te nodigen zijn, die dat politieke begrotingsverhaal op aanstekelijke wijze weet te vertellen. Die moet ik dus nog wel even zien op te sporen... Daarna loop ik binnen in het kantoor van een parlementariër die aan het groepje deelneemt dat de volkshuisvesting gaat onderzoeken. Ik had hem alleen maar gemaild met de vraag of hij er wat voor voelde. Hij heeft gelukkig de mail gelezen en reageert meteen enthousiast. Aan een paar woorden hebben we genoeg.  Daarna terug naar het NDI-kantoor want er komen twee onderzoeksters die voor USAID, onze donor, een onderzoek doen naar het effect van hun good governance hulpprogramma’s. Ik voer het gesprek met hen samen met de directeur van het NDI Field Office, waar ik het prima mee kan vinden. We stellen het niet mooier voor dan het is. Het gaat met vallen en opstaan, maar het programma dat wij uitvoeren boekt zeker resultaten. Het richt zich pas sinds een paar maanden direct op de parlementariërs, het parlement is immers ingrijpend vernieuwd na de verkiezingen van eind 2011. Ook het belang van het beter functioneren van de politieke partijen komt uitgebreid aan bod. Dat is cruciaal, omdat de parlementariërs nu als zelfstandigen opereren. Hoewel 90% voor een partij in het parlement zit, zijn er geen fractievergaderingen, geen partijcommissies die hen met ideeën voeden, geen partijbesturen, partijraden of congressen waar ze verantwoording aan moeten afleggen. Het zou mooi zijn als er een programma komt dat kaderscholing ondersteunt, partijstructuren democratiseert en – dit vooral- partijen stimuleert met inhoud bezig te gaan. Een partijprogramma opstellen, voorstellen ontwikkelen om de armoede, het analfabetisme, de slechte huisvesting, de werkloosheid te bestrijden. De twee onderzoekster tikken het allemaal in hun laptop. Ik ben benieuwd wat voor rapportage er over een tijdje uitrolt.
De 15 vlaggen van de 15 counties van Liberia in de tuin van Capitol Hill
Op donderdag en vrijdag heb ik –voor het eerst in weken- geen vergaderingen. Kan ik me eindelijk eens aan wat schrijfwerk wijden, mijn volgelopen e-mail inbox opschonen en mijn teamgenoten aanspreken op de voortgang van de activiteiten waar ze verantwoordelijk voor zijn. Op vrijdagmiddag heb ik met enkelen van hen een skype conference call  met DC. In het hoofdkantoor van NDI te Washington is een Liberia team, dat ons werk zo goed mogelijk probeert te ondersteunen. Dat kan om financiële zaken gaan, de inhuur van een internationale expert, het ontwikkelen van nieuwe projectvoorstellen of, zoals in dit geval, de het onderhoud van de website van het Liberiaanse parlement. Deze website is door NDI betaald en ingericht, maar moet nu overgedragen worden aan de media-afdeling van het parlement zelf. Die overdracht gaat met trainingen gepaard en daar hebben we het over. Althans dat proberen we, want er barst een tropische regenbui los die zoveel herrie maakt dat onze stemmen er bijna in verdrinken. Mijn collega’s zijn het gewend. Ze beloven me dat in het volle regenseizoen, in juli/augustus, zo’n stortbui wel drie dagen kan duren. Maak je borst maar nat!